Хефестион

Хефестион бил син на Амyнтор. Точната дата на раѓање на Хефестион не се знае. Многу истовременици зборувале дека биле врсници со Александар. Во 343-та година п.н.е. бил трансфериран во македонскиот двор каде се запознал со Александар. Учел заедно со Александар кај Аристотел, ама не се знае со сигурност дека бил и тој на часови во Миеза. Се вели дека е најдена пошта меѓу Хефестион и Аристотел, но денес тие писма веќе ги нема.
Неколку години подоцна Хефестион бил во заборав, бидејќи неколку пријатели и самиот Александар биле пратени во прогонство поради судирот со Пиходар. Меѓу овие прогонети од Филип Втори биле Птолемј, Неаркх, Харпал, Еригоj и Лаомедон. Мотивот бидејќи го нема во таа листа е дека тие биле постари пријатели на Александар од по стара дата. Еригоj имал 24 години, бил постар од принцот Александар. Хефестион бил врсник на Алксандар.

Првата битка на Хефестион била против траките, додека Александар бил Регент, предводен од Филип на Дунав 342-ра година п.н.е. и битката на Херонеја 338-ма година п.н.е. На почетокот бил и ангажиран и во важни дипломатски мисии, некогаш и технички. Првата е после битката на Ис 333-та година п.н.е. Кога Александар го зазел Сидон, Хефестион бил назначен да одбере гувернатор на таа територија.
Хефестион послушал еден локален совет и земал некој благородник од кралската фамилија кој бил многу чесен, по име Абдалоним. После 332-ра година п.н.е. Александар го ставил како командант на неговата флота, кој имал за задача да го прати од море во Газа. Задачата не била лесна, а бидејќи флотата билa составена од разни народи. Во Газа при опсадата требало да се истоварат машините за опcада, а теренот бил многу тежок.

Плутарх пишува:

„Во тој момент Александар добил вести од Атина дека атињаните и спартанците се кренале на бунт, Александар му напишал за тоа. Така Хефестион бил пратен да изврши една извидница. Хефестион се сретнал со Аристо да договори мир меѓу Александар и Демостен и спартанскиот aвaxтo Агис Трети. Тие биле добро наклонети за оваа идеjа и времено Хефестион ги спасил македонските интереси во градовите држави.“

Се вели дека Хефестион ја предводел македонската фаланга во Египет и направил еден мост на реката Еуфрат. Иако бил надгледуван од другата страна од Мазае, кој бил назначен од Дариј. Мазае ја командувал персиската војска од десно во битката на Галгамела, а подоцна станал и Александров гувернатор на Вавилон.
Во битката на Галгамела Хефестион бил командант на телохранителите на Александар, кои не била владетелска единица но биле задолжени да го штитат владетелот во битка. До тоа време бил задолжен Kлито. Во таа битка Хефестион бил ранет од една стрела во раката. После битката го поддражал Александар во помирувањето со персијците.
Една вечер во Вавилон Александар забележал како една персиска благородничка жена била принудена да игра. Другиот ден Александар наредил на Хефестион сите затвореници, персиски благородници да бидат донесени во владетелските одаи и лично тој Хефестион да се увери во тоа.
Хефестион, Kратер и Коен го мачеле Филота кога тoј се обидел да го отруе Александар. После егзекуцијата на Филота 330-та година п.н.е., Хефестион бил назначен за командант на коњаницта заедно со Клито, претходна задача на Филота. Со тоа и ги променил старите навики и почнал да употребува и нови воени тактики како што се против Скитите. 328-ма година п.н.е. војската го нападнале Балкх во пет колони меѓу кањоните и реките на Тенаи и Оху заземајќи ја Согдиана, Хефестион наредил на една колона да направи и град во Мараканда.
Во пролета 327-ма година п.н.е. војската во Индија се разделила, едната со Александар на север, а другата со Хефестион и Пердика на кај преминот Кајбер. Tеренот не бил познат па биле и давани наредби според теренот. Многу често во Авганистан силите на Александар се делеле, една е и кога Александар дал наредба Хефестион заедно со Кратер со една силна единица да ги потчини бактријските бунтовници.
Александар го одбрал Хефестион будејќи уживал голема доверба во него, а тој без приговор извршувал се. Кога стигнале на Инд му било наредено за 30 дена да направи лотки со кои ќе ја преминат реката, Хефестион ги направил пет дена порано. Во битката на Инд 326-та година п.н.е., Хефестион водел еден добар дел од македонската коњаница. Hа враќањето му била доделена половината од војската, елитна војска и 200 слона.
Дел од војската, како и Александар, патувале во бродови кои биле направени под команда на Хефестион. По патот Александар бил ранет во борба со едно племе и тука должноста за ред и мир ја зел Хефестион. Таму го организирал и правењето на флота, пристаниште и една тврдина во Патала. Хефестион бил командант во Патала, а Александар продолжил. Кога му се приклучил во Рхамбахија проектирал еден град во таа зона. Хефестион ја поминал Гедрозиската пустина заедно со Александар споделуваќи ги маките.

Во Суcа бил одликуван за вредност, затоа и станал заменик на Александар во битка.

Херакле - Македон

Херакле - Македон (327–309 година п.н.e.) — син на македонскиот владетел Александар Македонски од неговата љубовница Барсина. Мајката на Херакле, Барсина, потекнува од познат персиски род, нејзиниот татко е Артабаз. Ја омажиле за Ментор од Роди, кој командувал со персиските војски на запад, а после неговата смрт таа повторно се омажила и тоа за братот на покојниот маж, Мемнон. Мемнон војувал со Александар Македонски, кога тие се подготвувале кон Азија во 334-та година п.н.e., за да не пребегне кон македонскиот владетел, неговата жена Барсина ja држел во дворецот на персискиот владетел Дариј. Во 333-та година п.н.е. Мемнон умира, во таа година е битката кај Ис, каде Дариј претрпел целосен пораз и избегал. Дел од неговиот дворец, вклучувајќи ја и Барсина, бил завојуван во Дамаск како воен трофеј. Барсина имала околу 30 години, таа била убава и Александар, кој воопшто не бил рамнодушен кон жените, ја зел како залог. Во 327-ма година п.н.е. Барсина на возраст од 36 години го родила Херакле, првото дете на Александар. Таа имала и деца од првиот маж. После женидбата на Александар со бактријската принцеза Роксана, мајката го повела Херакле во Пергам, каде тие мирно живееле заедно се до смртта на Александар во 323-та година п.н.е.

За незаконитиот син на Александар Македонски се спомнува во времетo на барање нов владетел на Македонија, кој е должен да има благородна крв и да е од машки род. Јустин пишува дека командантот на фалангата Мелеагр предложил:

„…ако тие генералите сакаат момче, тој е во Пергам и е син на Александар од Барсина, по име Хераклe и ако тие предпочитаат маж, го има во кампот Ардеа, син на Александар.“

Предлогот за Херакле не поминал, и Барсина со синот спокојно продолжиле да живеат во Пергам до 309-та година п.н.е. Антигон му го пратил биолошкиот син на Александар Македонски, Херакле на Полиперхон за да послужи во нагодба против Касандар. Меѓутоа Полиперхон решил да ги раскине врските со Антигон, и го убил момчето. Во 309-та година п.н.е., после роскошниот банкет, Херакле и неговата мајка ги удавиле по наредба на Полиперхон.

Со смртта, или попрецизно кажано, со атентатите врз двајцата синови на Александар Македонски, извршени по наредба на Касандар, син на Антипатар, започнува крајот на македонската монархија. Другите после Александар Македонски, не знаеле како да владеат. Причината била многу едноставна, не знаеле како, или пак немало кој да ги научи.

„Aко малото лавче расте меѓу овци, кога ќе порасне, ќe биде само една голема овца“ - Филип Македонски

Александар Четврти

Александар Четврти Македонски (323 – 309 година п.н.е.) бил син на Александар Трети Македонски и Роксана, принцеза од Бактрија и Василевна на Македонија, со сите почести за една македонска владетелка од тоа време.
Бидејќи Роксана била бремена кога Александар Македонски умрел, а полот на детето не се знаел, се јавиле неслоги кај македонската војска во врска со редот на наследување. Додека пешадијата го поддржувала вујкото на детето, Филип Трети (кој бил епилептичар), хилиархот Пердика, командант на елитните коњички придружници - чета херои, успеал да ги убеди да сочекаат, надевајќи се дека детето ќе се роди машко.
Вака двата табора се согласиле, Пердика да владее како регент додека Филип би владеел, но само како фигура, без вистинска моќ. Ако детето се родило машко, тогаш тоа ќе стане владетел.

Александар Четврти се родил во август 323-та година п.н.е.

По строгото регентство, воената пропаст во Египет и бунт во војската, Пердика бил убиен од неговите воени старешини во јуни 320-та година п.н.е., по што Антипатар станал новиот регент со Трипарадиската поделба. Со себе ја донел Роксана и двата претенденти на престолот на Македонија и се откажал од претензиите кон владеење на Александровата Македонска Империја, оставајќи ги некогашните провинции Египет и Азија во власта на сатрапи. Кога Антипатар умрел во 319-та година п.н.е. му ја доделил власта на Полиперхон, генерал кој им служел на Филип Втори и Александар Македонски, и нивниот наследник, прескокнувајќи го синот Касандар.

Од 317-та година п.н.е., владетел на Mакедонија е Александар Четврти Македонски, но вистинската власт била во рацете на Олимпија, која била негов регент.
Следната година Касандар повторно ја освојува Македонија. Олимпија веднаш била погубена, додека владетелот Александар Четврти и неговата мајка биле ставени во затвор во тврдината Амфипол, под надзор на Главкиј.

Кога општиот мир помеѓу Антигон, Птоломеј Први Сотир - заштитникот и Лизимах ставил крај на Третата Дијадохска војна во 311-та година п.н.е., мировниот договор ги признал правата на Александар Четврти Македонски и било јасно иcкажано дека тој ќе го наследи Касандар, кога ќе стане полнолетен.

По мировниот договор, бранителите на Аргеадите почнале да изјавуваат дека Александар Четврти Македонски треба сега да има полна моќ и дека повеќе нема потреба од регент. Одговорот на Касандар бил дефинитивен: за да си ја обезбеди власта, во 309-та година п.н.е. му наредил на Главкиј да изврши таен атентат врз 13 - годишниот Александар Четврти Македонски и неговата мајка. Така и двајцата биле отруени.

Роксана

Роксана (бактријски, персиски: Roshanak) e ќерка на сатрапот на Бактрија (тогашна источна Персија, сегашен Авганистан). Родена е 341 година п.н.е., но датумот на нејзиното раѓање не може со точност да се утврди. Бактрија била последната персиска провинција која потпаднала под власт на Александар Македонски.

Роксана е првата сопруга на Александар Македонски со која се оженил 327 година п.н.е. После женидбата со Александар, Роксана го придружува Александар во неговите походи кон Индија. Роксана, му го раѓа синот Алексадар Четврти, постхумно, во Вавилон 323-та година п.н.е.
Како политичка фигура Роксана била неважна и според мислењето на многумина немало некоја посебна причина за женидбата на Александар со неа. Сепак има претпоставки дека најверојатно тој се оженил со неа со цел уште повеќе да ја обедини Македонија со Персија и народите кои живееле во Македонската Империја, различни по раса, култура и начин на живот. Александар одсекогаш се борел за нивна рамноправност и сакал да ги ослободи и да го обедини целиот свет.

После смртта на Александар Македонски, Роксана и нејзиниот син биле жртви на политичките интриги после колапсот на Александровата империја. Роксана ги убива другите две вдовици на Александар, Статетира Bтора и нејзината сестра Дриптиз. Роксана и нејзиниот син биле под заштита на Олимпија, мајката на Александар. Но после нејзиното убиство во 316-та година п.н.е. му овозможува на Касандер да го побара престолот на Македонија. Бидејќи Александар Четврти бил легитимен наследник на македонската круна, Касандер наредил 309-та година п.н.е. тој и Роксана да бидат убиени.

Олимпија

Олимпија била принцеза од Молосиа, жена на македонскиот владетел Филип Bтори Македонски, Василевна НА Македонија и мајка на Александар Трети Македонски. Олимпија е ќерка на епирскиот владетел Неоптолемеј Втори, кои се сметале за потомци на Ахил. Првичното име и било Поликсена, но во детскиот живот го носела името Миртала, а по свадбата, Филип Втори Македонски и го дал името Олимпија во чест на спортските игри. Сепак на крајот од нејзиниот живот името повторно и е сменето, овојпат во Стратоника.

Олимпија се запознала со Филип Македонски, владетелот на Македонија, во 357 година од старата ера, на островот Самотрака, за време на нејзиното учество во свеченостите во чест на некои мистериозни религиски култови посветени на божествата Кабири, Орфеј и Дион.
Била ќерка на поранешниот Mолоски (епирски) владетел Неоптоломеј и внука на тогашниот владетел Ариб. Стапиле во брак истата година. Во наредната 356 година п.н.е. е роден Александар, а во 355 година п.н.е. е родена и ќерката Клеопатра.

Олимпија била млада, исклучително убава, самостојна и горда по карактер. Силна личност со комплекс на натчовечко потекло, Олимпија била следбеничка на мистериозен култ. Убедување за божественото потекло успеала да му го всади и на Александар. Заземајќи доминантна позиција на дворот, таа била во постојан конфликт со македонските великодостојници, па дури и со самиот Филип.

Имало легенда во која се велело дека таткото на Александар Трети не бил Филип Втори Македонски, бидејќи тој ја одбил љубовта на Олимпија поради змиите, туку ИЛЕ - богот на Cонцето кој спиел со Олимпија за време на невремето. Самиот Александар Македонски ја поддржувал легендата поради политички причини, но го сметал за свој татко Филип Втори Македонски.

Непостојанството на Филип Втори Македонски и љубомората на Олимпија довело до смрзнување на нивната врска и развод. Најкритичен момент бил кога Филип Втори Македонски се оженил со млада македонка аристократка по име Клеопатра во 337 година п.н.е. Филип и од порано имал други жени, но тие жени во поглед на социјаниот статус врз Олимпија не можеле да влијаат. Во меѓувреме, Олимпија се вратила во својата родна земја Молосиа. Година дена подоцна Филип Втори е убиен.

За време на македонскиот поход, Олимпија упорно му пишувала на својот син Александар, таа претставувала авторитет и имала големо влијание врз Александар, дури и врз македонскиот претставник Антипатар. Меѓутоа, Александар Македонски не дозволил мајка му да се меша во државни работи.

По смртта на Александар Македонски во 323-та година п.н.е., Македонија била оставена на Антипатар, а Олимпија владеела со Молосиа, се додека нејзиниот внук Неоптоломеј, син на ќерката на Олимпија не пораснал.

Касандар се сојузил со Птоломеј Први, Антигон Први Едноокиот и Евридика Трета, амбициозната жена на Филип Аридеј, и прогласил војна против регентството. Полиперхон се сојузил со Еумен и Олимпија.
Иако отпрвин Полиперхон бил успешен во заземање на градовите држави, неговата флота била уништена од Антигон 318-та година п.н.е. Кога по битката Касандар зазел полна власт врз Македонија, Полиперхон морал да пребега во Молосија, заедно со Роксана и младиот Александар.

Неколку месеци потоа, Олимпија успеала да го убеди нејзиниот роднина Еакид да изврши инвазија на Македонија заедно со Полиперхон. Кога Олимпија отишла на полето, војската на Евридика одбила да се бори против мајката на Александар и ја напуштиле. Олимпија, Полиперхон и Еакид повторно ја зазеле Македонија. Филип и Евридика биле фатени и погубени во на 25 декември, 317-та година п.н.е., така оставајќи ја Mакедонија на Александар Четврти Македонски, но вистинската власт била во рацете на Олимпија, која била негов регент.

Следната година Касандар cе вратил (316-та година п.н.е.), повторно освојувајќи ја Македонија. Олимпија веднаш била погубена, додека владетелот Александар Четврти и неговата мајка биле ставени во затвор во тврдината Амфипол, под надзор на Главкиј.

Жени и деца на Александар Македонски

Не е можно со сигурност да се потенцира колку деца имал Александар Македонски. Македонците од што имале голема чест кон него ги носеле нивните ќерки да спијат со Александар Македонски, со надеж дека тие ќе имаат плод од македонскиот владетел.

Жени и љубовници на Александар Македонски за кои постојат записи од страна на античките автори:

Барсина
Каликсена (латински: Callixeina),
Кампаспа (латински: Campaspe, Pancaspen, Pacate)
Роксана
Статира
Парисатида

Деца на Александар Македонски:

Херкул - син од Барсина
Александар Четврти - син од Роксана


Римскиот писател Јустин, кој пишувал во 2-риот век по изгубената книга на Помпеј Трог "Светската историја" во 44 тома, рекол дека:

„Александар Македонски отиде во Дедалските планини и во царството на царицата Клеопида. Таа му се предала на Александар и како благодарност тој и го вратил царството назад. Тоа што не можела да го добие со оружје таа го постигнала предавајќи му се целосно. Синот роден со неа, таа го нарекла Александар. Тој потоа владеел со Индиското царство.“

Александар, според Плутарх, не бил развратен човек. Жените сами му приоѓале. Значи, амазонската кралицата Фелестрида, триесет дена јавала во седло за да роди од него син. Сепак, говорат, амазонскиот син, како и сите други синови на Александар, починал пред да доживее полнолетство и следствено на тоа не оставил потомство.

Само синот на Клеопида ја достигнал зрелоста. Затоа тој е интересен за нас, бидејќи можат да се најдат „сибирските“ потомци на Александар.

Градот во кој управувала кралицата Клеопида, се викал Масага.

Поделба на македонската империја

По смртта на Александар Македонски, македонската империја се распаѓа на три дела: династијата Птолемаидите ќе го превземе Египет, Антигонидите - Македонија , а Селевкидите - Блискиот Исток. Александар егзистира како митска личност во митовите на многу европски, азиски и афрички народи.

===  на Птоломеј Први
===  Македонија - Касандар
===  на Лисимах
===  на Селевк
===  други држави
===  Картагина
===  Рим