Парабола за северно-македонците

Парабола за Македонците од северот 

Почитуван македонски народе, 

Продолжуваме со серијата за пропаста (победата) над македонството. Уметност. Убавина. Светлост и мрак. Уметноста е вистински синоним за слобода. Само во здраво општество (независно дали е слободно или поробено) се раѓа богата и раскошна, а пред се’слободна уметност. Поробеното општество, по природен пат треба да твори поагресивна уметност, како резултат на револт. Дури и да постои цензура, уметноста секогаш има простор за кодирани и прикриени пораки. Се разбира, само доколку нејзините автори се интелигентни (а со тоа и слободни *** запомни го тврдењево, многу е битно, а ќе се резимира на крајот) уметници. 

Музиката, како дел од уметноста, е особено важна и силна, зошто преку звукот создава емоции и слика, а не-инструменталната музика дури и внесува драма, театар, историја, (ин)дискретна порака. 

Рокенролот е еден од највлијателните стожери на ова поле. 

Но, иако денес (се однесува на периодов од неколку години наназад, нешто пред почетоците на фамозната шарена револуција) во Македонија имаме состојба на поробено општество, уметноста е мртва, а уметниците (со чест на одредени исклучоци) се продадени полтрони - со што самите си ја бришат титулата уметник! 

Во продолжение ќе зборуваме само за музичарите (некои од нив, поинтересните). Па, да не должиме многу ... 

Имаше една рокенрол идеологија во Македонија. Се викаше Архангел. Ристо Вртев беше авторот (низ пишаните зборови) на таа идеологија. Како што и самиот во една од неговите песни се нарече: „рокенрол фирер“ - за жал, овој фирер, заврши дури и потрогателно од оригиналниот. Е, токму овој автор на една безвременска рокенрол идеологија, се самоуби! Да. Првиот обид за самоубиство на Вртев е неговиот настап на НАТО фестот. На тој фестивал иронично го воспева својот стих: купен мир и тишина .. пострашни од војна б(м)ејби. Параболата е толку крива, што истиов фирер, после исплакувањето за прошка на бубамара (Златно-жолта бубамара), сфаќа дека 2 метри под земја не се доволни за да го покријат срамот, па наместо да воскресне од подадената рака на Џамбаз, истиот се повампирува и се презакопува на 6 метри под земја на митингот од Стево пендракоски за втор мандат. Денес, Вртев, и после краткото боледување, тотално се посра и ја закопа целата Архангелова идеологија. 

Фирерот Вртев, а и сите оние што сметаат дека иднината на Македонија е „северна“, после себеспознаената блудност, имаат тврдење дека јазикот бил единствениот столб што ќе ни овозможи опстојување, па се повикуваат на Конески, Везилки, Препелки ... 

Да разјасниме некои работи. Јазикот е столб. Тоа е факт. Но, јазикот не е единствениот столб. Дури и да е, за да го зачувате јазикот, не смеете да продадете име (а уште повеќе, не смеете да продадете исконско име!). Зошто? .. Секој просечен поединец би знаел зошто, но, еве да објасниме на оние од северот зошто е тоа така. И како би објасниле, ако не со еден сосема реален компаративен пример. Држава, татковина (независно дали е суверена или под ропство), тоа е едно семејство, со презиме за идентификација, со тапија за имот, со јазик за домашна употреба (мајчин јазик), со верски/религиски/пагански обреди ... Е сега, замислете, дека ова семејство живееше на својот имот (каков, таков), а имотот беше ограден со ѕид. На имотот имаше и кучиња, кои бесно лаеја на секој што ќе го прерипа тој ѕид и безмилосно би го парчосале, доколку одлучи да влезе во куќата на својот стопан. На својот имот, ова семејство си правеше обреди и веселби, по своја воља. Е сега, ѕидот веќе го нема (разрушен е после продажбата на името). Кучињата чувари се тука, ама бидејќи веќе дозволија ѕидот да се руши, нивната улога е мртва. На ваков имот, влегува кој ќе стигне! И соседот, и странецот. И сите прават пустош. Ја силуваат твојата мајка, твојата жена и твоите деца. Ама ти си горд, зошто сите твои додека ги силуваат, лелекаат на својот мајчин јазик. Тоа бил нашиот столб. 

Да резимираме, за да го зачуваш јазикот, не го руши ѕидот кој што ти го чува јазикот! 

 

Имаше и еден СГГ - Сашко Гигов Гиш - пиш, обична џамлија. Се криеше ко путе на спотот за излези за северна, маскиран во бело версаче одело, на бела позадина. А за самовилската свадба гордо носеше јамболија ткаена од македонски раце. 

Имаше и еден ОриЏгански - слично како што првиот хемиски елемент водород има неколку изотопи, овој е прв природен изотоп на северЏганскиот елемент, се раѓа дури и пред да се роди матичниот северЏганиум - хемиски елемент со реден број ништо во периодниот систем на хемиски елементи. Вистински природен феномен. За вакви изроди, не вреди да се дискутира. 

 

Рокенролот? Жив е! Само што нашите рокери се исти ко нашите политичари - не се она за што се декларираат. Сосема исто е и со интелектуалците. Тие се мртви! (тоа се оние кучиња чувари, што дозволија да се сруши ѕидот и продолжуваат да молчат). 

 

Сполај му на Бога, има еден македонски блузер, Џамбаз! Џамбаз беше, е, и остана доследен на македонството! Пеј! - Пејте! Предавање нема. 

Има и еден темен рокенрол бенд, кој го носи името на ѕвездата на надежта: Мизар. Нашата надеж е темна, но сепак е жива! Велигден Еј, еј, еј, не го давам Велигден! Не ја давам Македонија! 

 

За крај, македонски народе, разбуди се! 

Да сте живи и здрави! 

Да живее Македонија! 

----- 

Автор на колумната: Армакедон, слободоумен Македонец. 

Датум на објава: 26 април, 2024 година. 

 

* Блогот „За македонските прашања“ се оградува од секакви ставови или тврдења изнесени во колумните. Овој блог само остава простор за објава на колумни, со цел да излезе во пресрет на авторите, кои имаат нешто да кажат на дадена тема, да дадат свое видување по однос на некои прашања и да поттикнат размислување или дебата помеѓу читателите на блогот. Колумните се објавуваат во целост, онака како што се доставени до администраторот на блогот. Авторите на колумните го задржуваат правото на текстот, како и правото да се потпишат со своето цело име, акроним, или пак да останат анонимни.

Електрична енергија: Кој кого субвенционира?

Почитуван македонски народе,

Веќе неколку години како живееме под окупација од криминалната инсталација наречена „Северна“, при што гледаме како оваа инсталација врши погубни дејанија по сите основи и во сите сфери. Во оваа колумна ќе стане збор за електричната енергија, нејзината цена и регулацијата на истата.

За почеток, ќе направиме еден краток историски осврт за последните речиси 3 години, почнувајќи од 2021 година, преку кобната 2022 и завршувајќи со сегашната 2023 година. За овој период, ќе ги разгледаме цените на електричната енергија за домаќинства и како тие се менуваат во овој период. На сликата 1 се прикажани четири табели во кои се наведени основните цени како и вкупни цени (со ДДВ, а подоцна и пренос). Сите табели се однесуваат на истите 6 периоди (шест-месечни), онака како што регулаторната комисија за енергетика ги менувала цените (на секои шест месеци). 

Слика 1. Цените на електричната енергија во периодот од 2021 до 2023 година
Легенда за табелите: НТ - ниска (ефтина) тарифа; ВТ - висока (скапа) тарифа; Б1 - Блок 1; Б2 - Блок 2; Б3 - Блок 3; Б4 - Блок 4; Пренос - цена за вкупен пренос и дистрибуција;

Во првата табела дадени се основните цени на електрична енергија по киловат-час (kWh), без пресметано ДДВ. Во првите три периоди во цената е вклучен и трошокот за пренос и дистрибуција и истиот не се знае колку точно изнесувал, додека пак, во последните три периоди, оваа цена е посебно дефинирана. Тоа е од средината на 2022 година, кога е воведен новиот тарифен систем со 4 блокови за скапата тарифа.
Во втората табела дадени се цените со пресметан ДДВ и со вклучен трошок за пренос и дистрибуција, односно вкупната цена што ја плаќа едно домаќинство по киловат-час електрична енергија.
Во третата табела дадени се поскапувањата на цените во проценти (споредено со претходниот период). Процентите во првиот период со блокови се во однос на последната (претходната) цена на високата тарифа, додека следните периоди се во однос на соодветниот блок. Процентите на крајот од секоја колона со црвена боја се однесуваат на вкупното поскапување, односно на сегашната цена, во однос на почетокот од 2021 година.
Во четвртата табела дадени се вкупните цени со вклучен ДДВ и трошоци за пренос, но изразени во евра за еден мегават-час (MWh). Ваквата репрезентација дава малку поинаква слика за да сфати и обичен човек колку всушност плаќа електрична енергија споредено со цените на слободниот пазар. 

Новиот тарифен модел со блокови

Како што се гледа и од табелите, новиот тарифен модел со блокови е воведен од средината на 2022 година, во екот на светската криза кога цените на електричната енергија во Европа растеа непредвидливо. Како и да е, овој тарифен модел е сосема неиздржан и неприфатлив, и навистина е жално како стручната фела (инженери/професори) не застана цврсто против воведувањето на ваквиот тарифен модел. Изговорот за воведување на овој тарифен модел со блокови, како прво, беше дека постојат одредени домаќинства кои уживаат во луксуз (загревајќи и базени), а плаќаат иста поволна цена за електрична енергија и како второ, ваквиот тарифен модел со блокови би ги натерал граѓаните да штедат повеќе енергија. И двата изговори се неиздржани, а причините се повеќе од едноставни. Имено, ако сакате да воведете еден вид данок на луксуз, односно оние домаќинства кои уживаат во таков луксуз да поседуваат огромни хациенди со по неколку базени со дополнително загревање итн. тоа се решава сосема едноставно. Ваквите домаќинства немаат стандарден приклучок на мрежа, затоа што истите имаат инсталирана моќност на потрошувачи што е многу поголема од максимално дозволената моќност за стандардни приклочоци за домаќинства (како и максимална едновремена моќност). Според тоа, таквите потрошувачи може веднаш да се сместат во посебна категорија и со посебен тарифен модел и на тој начин истите би плаќале повисока цена за електричната енергија што ја трошат за луксуз. Што се однесува пак до поттикот на граѓаните за штедење на енергија, тоа е всушност враќање назад во времето, зошто со овој модел дури и едноставен начин на живот (готвење/греење/перење/пеглање) претставува луксуз за најранливите категории на граѓани.
Од друга страна, пак, тековниот тарифен модел ги става во ист кош просечните и екстремно богатите домаќинства. Едно просечно семејство кое што како енергенс користи исклучиво електрична енергија (за греење/ладење/готвење итн.) многу лесно може да навлезе во четвртиот блок на скапата тарифа. Границата за влез во блокот 4 е 1050 kWh за период од 30 дена или 35 kWh на ден. Па еве еден реален пример: ако семејството има инсталирано топлинска пумпа (што е дури и енергетски ефикасен производ) со топлинска моќност од 16-18 киловати, тогаш овој уред може да троши максимално од 4 до 5 киловати на час. Ако работи 10 часа со просечна моќност од 3.5 киловати, истиот ќе ја достигне границата за влез во блокот 4.

Цените на електрична енергија на европската берза

Сега за споредба да ги видиме цените на електричната енергија на европската берза и како се движеле во истиот овој три-годишен период. Податоците се превземени од унгарската берза HUPX (HUPX). На сликата 2 се прикажани три табели со средни цени на електричната енергија за секој месец од годината за сите три години: 2021, 2022 и 2023. (Забелешка: за 2023 податоците за месец декември се заклучно со 4 декември бидејќи тогаш се превземени податоците). Дополнително, под секоја табела е впишана и средната вредност на електричната енергија на годишно ниво. Цените се изразени во евра за еден мегават-час (EUR/MWh).
Како што може да се забележи од овие податоци, кризата со превисоки цени започнува при крајот на 2021 година, својот пик го достигнува во месец август 2022 година со просечна цена од 495.29 евра за мегават-час, за во 2023 година берзата да се стабилизира на некое повисоко средно ниво од првата половина на 2021 (пред да започне кризата). Па така, денес средната вредност на годишно ниво за 2023 која изнесува околу 109 евра е дури и помала од средната вредност за 2021 година (113.86 евра).

Слика 2. Средни цени на електричната енергија на европската берза (на месечно и годишно ниво) во периодот од 2021 до 2023 година

 
Ако сега ја искористиме четвртата табела од сликата 1, каде што се изнесени цените на електричната енергија за домаќинства кај нас изразени во евра за еден мегават-час, јасно ќе видиме колку поскапа струја плаќа нашиот народ дури и споредено со берзанските цени. Во 2022 година, цената за мегават-час во четвртиот блок изнесува 297,5 евра, а тоа е дури и повисоко од средната цена на берза за истата година која изнесува 271.66 евра. Понатаму, денеска кога имаме стабилизирана состојба на берзата, со средна цена на годишно ниво од 109 евра, цената во нашиот четврти блок изнесува неверојатни 369.1 евра !!! Тоа е за 3.39 пати поголема цена од средната берзанска!

Да биде иронијата уште поголема, струјата за домаќинства генерално целосно е обезбедена од домашно производство. Новите барања на ЕСМ за периодот што следи (јануари-јуни 2024) се купопродажна цена од 57 евра за MWh, а за тековниот период јуни-декември 2023 истата е 53 евра за MWh. Дури и со новата цена од 57 евра, ако на тоа ги додадеме и трошоците за пренос (42.6 евра за MWh, според табелата 4 на сликата 1), тогаш добиваме цена од 99.6 евра за MWh. Да напоменеме, ова би била цената во следниот период јануари-јуни 2024, додека сегашната цена е 95.6 евра. Сепак, дури и со новата повисока купопродажна цена, ќе направиме споредба со сегашните цени по блокови:

- Б1: цената е 131.9 евра, што е за 32 евра повисока од реалната, а и за 23 евра повисока од средната цена на берза;
- Б2: цената е 143.9 евра, што е за 44 евра повисока од реалната, а и за 34 евра повисока од средната цена на берза;
- Б3: цената е 171.6 евра, што е за 72 евра повисока од реалната, а и за 62 евра повисока од средната цена на берза;
- Б4: цената е 369.1 евра, што е за 269.5 евра повисока од реалната, а и за 260 евра повисока од средната цена на берза;

 
Според овие цени, речиси на секое домаќинство, повеќе му се исплати само да купува енергија на берза, отколку да ѝ плаќа на државата „повластена“ цена. Дополнително, како што објаснивме погоре дека едно просечно домаќинство може лесно да влезе во блокот 4, замислете сега дека 10 илјади домаќинства влегле во блок 4 со само 10 kWh. По домаќинство, тоа се само дополнителни 220 денари во сметката, но вкупниот профит на добавувачот изнесува 100 МWh по цена од блок 4 од 369.1 евра, значи вкупно 36,910 евра. Споредено со реалната цена, тука станува збор за сума од 26,950 евра чист профит, што воопшто не е мала сума.

И чисто за споредба, во новата 2024 година ЕСМ најавува купопродажна цена од 57 евра за MWh, а додека во најкритичната 2022 година, купопродажната цена за првата половина била 41 евро, а во втората половина од 2022 се зголемила на 48 евра за MWh. (линк) Дали навистина цената на суровините е покачена за речиси 20% или ... ?

Манипулации со цените

Од табелите на слика 1 многу јасно се гледа како регулаторната комисија за енергетика (РКЕ) манипулира со цените, особено откако е воведен новиот тарифен модел со блокови. Со новиот тарифен модел, за првпат се дефинира посебна цена на ставката пренос и дистрибуција и истата цена во првиот период е прилично висока (3.54 ден по kWh или 54.77 евра по MWh). Сите паметиме дека имаше доста фактури во кои преносот и дистрибуцијата чинеа повеќе од самата електрична енергија. Тоа само го потврдува фактот дека оваа цена е нереална, ниту пак технички оправдана. Дополнително, во следните два периоди, како што се покачува вредноста на ДДВ, најмногу се манипулира со оваа цена, а се со цел крајното покачување да биде поприфатливо. Па така, од почетните 54.77 евра по MWh, оваа цена се намалува на 43.5 евра, а за втората половина од 2023 година се намалува на 42.6 евра по MWh. Логички се поставува прашањето: што се изменило во овој период за таа цена да се намали за речиси 30% (?) Слично и со ставките за ДДВ, од почетните 18%, намалени на 5%, па зголемени на 10%, за на крај повторно да се вратат на 18%. Ако моделот може да функционира со ставка од 5% ДДВ, зошто тогаш да се врати повторно на 18% ?



Кој кого субвенционира !?

Сите ја гледате рекламата на владата во фактурите од ЕВН, како тоа владата на северна субвенционирала 91.51% од сметките за сите домаќинства. Тотален апсурд е една официјално приватна компанија како што е ЕВН, да ја рекламира владата во своите фактури. Уште поголем апсурд е владата да се рекламира себеси во фактурите од приватна компанија. Шлаг на апсурдот е и тоа што примерот за субвенција изнесен во фактурите е математички неточен, а со тоа и самата реклама е нејасна.
 
Конечно, дојдовме и до прашањето од самиот наслов на оваа колумна: Кој кого субвенционира? Од погоре изнесените анализи и податоци, одговорот на ова прашање е повеќе од очигледен. Владата НЕ го субвенционира народот! Напротив (и за жал), народот ја субвенционира владата!

Заклучок

Регулаторната комисија за енергетика (РКЕ) не ја регулира цената на електричната енергија за да го заштити народот, туку ја регулира цената за да го зголеми профитот на политичките тајкуни, а на сметка на народот. Кога РКЕ ќе си ја работеше својата работа за која што е предвидена и платена од народот, тогаш логично би било да очекуваме поефтина струја и отфрлање на фамозниот тарифен модел со блокови. Но сепак, РКЕ е во служба на тајкуните, а на грбот на народот. Уште повеќе, од Македонија се одзема огромно количество државно земјоделско земјиште и истото им се подарува на политичките тајкуни за приватни соларни централи, од кои што профитот ќе го имаат само тајкуните. Во нормална држава, на државно земјиште се отвораат соларни централи во државна сопственост, кои ќе донесат добробит за целиот народ и државата како систем. Но, тоа е веќе друга тема која покрива повеќе аспекти, од тоа како се узурпира државно земјиште, па како тие централи влијаат на био-диверзитот и многу други фактори.   


За крај, македонски народе, разбуди се!

Да сте живи и здрави!

Да живее Македонија!

-----
Автор на колумната: Армакедон, слободоумен Македонец.

Датум на објава: 7 декември, 2023 година.


* Блогот „За македонските прашања“ се оградува од секакви ставови или тврдења изнесени во колумните. Овој блог само остава простор за објава на колумни, со цел да излезе во пресрет на авторите, кои имаат нешто да кажат на дадена тема, да дадат свое видување по однос на некои прашања и да поттикнат размислување или дебата помеѓу читателите на блогот. Колумните се објавуваат во целост, онака како што се доставени до администраторот на блогот. Авторите на колумните го задржуваат правото на текстот, како и правото да се потпишат со своето цело име, акроним, или пак да останат анонимни.

Загадување

Последниве години загадувањето во Македонија ги преминува сите дозволени граници и тоа во повеќекратно поголеми количини. Во прв план, најмногу ги чувствуваме последиците од аеро-загадувањето. Состојбата со квалитетот на воздухот кој го дишеме е навистина аларамантна, но сепак, не треба да ги заборавиме и останатите домени на загадувањето, а тоа се почвата, природната околина во целост, урбаните средини итн. Уште повеќе, помеѓу овие домени на загадување постои и некоја врска, па така, не може да решиме еден од проблемите, а притоа да ги занемариме останатите. Како и да е, загадувањето е проблем број еден, што мора да се реши во најблиска иднина, а според реалната состојба, решение за овие проблеми нема, ниту пак е на повидок дека ќе има во блиска иднина. Во нормално општество, тоа треба да е аларм за дејствување на толпата - народот. Но, во Македонија, поимот нормално општество одамна ја има изгубено смислата.

Колатерална штета

Почетокот на катаклизмата на биосферата на Балканот, започна пред 20 години. Свеченото отворање на оваа катаклизма беше првата падната бомба од НАТО агресијата над тогашната Сојузна Република Југославија, денес Србија. Агресијата започна на 24-ти март и траеше до 10-ти јуни 1999 година. Три до четири кобни месеци за ништење на една прекрасна почва, природа, биосфера. Во агресијата со траење од 78 дена без прекин, покрај материјалните штети, цивилните жртви од околу 1200-2500 загинати, економска штета со процена од 30 милијарди долари, колатералната штета е многу поважна и загрижувачка. Неброени тони бомби и проектили со сомнителна содржина (осиромашен ураниум) се впиени во почвата на централниот Балкан. Контаминирана почва и изменета клима. Од почвата расне жито, од житото правиме леб, од лебот раснеме канцерогена нација. Статистиката за бројот на заболени и починати лица од овие болести ја опишува нашата црна иднина. Борбата „беше“ за слободно Косово. Денес слободно расне канцерот. Контаминација со времетраење од 78 дена, а природен процес на регенерација на био-системот со времетраење од неколку векови, во најмала рака. Нека ви е „вечна“ алијансата (да, НАТО-то) и „борбата“ за човекови права (да, ОВК-то, УЧК-то ... што и да е). Уживајте во слободата додека во телата на вашите деца расне мирно и тивко палета од разни форми на канцер. Збогум на дваесетиот век.

Секој може да ги толкува фактите како што сака и политички да ги умрсува колку што сака. Но, нели пред фактите и Боговите молчат!? Со сиот здрав разум, да бев Албанец, ќе се срамев од веењето на знамињата на ослободителите (САД и НАТО алијансата), а уште повеќе ќе се срамев и од знамето на “борците за слобода“ (УЧК, ОНА, ова и тоа).

Локална колатерална штета

После глобалната колатерална штета, следуваше локалната, овде во Македонија. Се случи 2001-ва. Истите „борци за слобода“ од 99-та, ја доведоја Македонија во една нова фаза - рамковна. Македонската војска победи на терен, а политичката „елита“ капитулираше на маса, во светиот град Охрид. Од тогаш, започнува процесот на умртвување на Македонското општество по сите негови пори. Рамноправна застапенпост, неписмени лица на одговорни раководни места и функции, диви градби и диви депонии. Од година во година, процесот си катализираше, па така денес имаме и зголемен увоз на медицински и кој ли знае каков друг отпад, кој се гори по нашите депонии опремени со совршена технологија од времето на германскиот Рајстаг. Увезуваме од ЕУ, нашата економија цвета. И канцерот цвета. И белодробните болести се во невиден подем. И не е само воздухот, се контаминира и почвата од затрупаниот отпад во неа.

Нема веќе вкусна зелка од Бардовци, вкусен домат како тетовскиот Јабучар, вкусно јаболко како ресенското и преспанското, благ кромид како прилепскиот Бучински .. нема ништо како што имаше порано, пред кобната 1999-та. Последиците се катастрофални, реалноста е сурова, иднината е темна. Жално, ама вистинито.

Со проста инженерска анализа лесно се докажува дека загадувањето во Македонија започна со ескалирањето на борбата за Албанската кауза. Може да лепите политички толкувања и да кажете дека ова е сосема луда поента, но пред било што да изречете, пробајте да најдете факти во прилог на вашите политички толкувања .. Да. Нема такви факти. Има ли? Одлично, баш би сакале сите да ги видиме тие факти. Слободно изнесете ги!

Овој пат, не би се срамел да бев Албанец. Напротив, се срамам што сум Македонец. Се срамам што сум Македонец кој молчи на секоја глупост што му ја приредува неговата политичка „елита“. Срам ми е од мирни протести за загаден воздух, додека неоформените белодробни крила на новородените деца впиваат непожелни микро честички. Срам ми е од молкот по сите прашања што засегаат, додека гледаш како просечен Француз ја пали пола Франција за 5-10 % зголемена цена на нафтени деривати.

Реална иднина

И покрај сите мрачни факти, постои реална и светла иднина. Но, за реална иднина, потребни се реални луѓе. Народот треба да стави крај на политичките маскоти. За секој проблем постои соодветно решение. За реални мерки против загадувањето, повеќе во некоја следна колумна. Сега е важно, овој напатен народ да се свесне. Ниту левиот, ниту десниот политички блок од било кој етникум кој живее во Македонија, до сега, па и во иднина, нема да обезбеди нормални животни услови за народот. Зошто тогаш народот им дава легитимитет на истите овие политички маскоти? Доста беше. Разбудете се!


Да живее Македонија!


Автор на колумната: Армакедон, слободоумен Македонец.

Датум на објава: 18 декември, 2019 година.


* Блогот „За македонските прашања“ се оградува од секакви ставови или тврдења изнесени во колумните. Овој блог само остава простор за објава на колумни, со цел да излезе во пресрет на авторите, кои имаат нешто да кажат на дадена тема, да дадат свое видување по однос на некои прашања и да поттикнат размислување или дебата помеѓу читателите на блогот. Колумните се објавуваат во целост, онака како што се доставени до администраторот на блогот. Авторите на колумните го задржуваат правото на текстот, како и правото да се потпишат со своето цело име, акроним, или пак да останат анонимни.

ВМРО vs ДПМНЕ

Како што ни е на сите познато, една од најголемите политички партии во Република Македонија, е партијата ДПМНЕ, која во својот назив ги вклучува и четирите свети букви за нас, македонците, ВМРО. Уште повеќе, оваа политичка партија, која е основана на 17 јуни 1990 година, себе си се смета за наследничка на ВМРО, па дури и се поистоветува со оваа света организација, како продолжение на истата, но во модерна форма на политичка партија.

Пауза. (Сметам дека не е потребна, но, сепак, мала пауза. Па сега повторно прочитајте го горе-изнесениот параграф.)


Најпрво, македонската револуционерна организација од самиот почеток на идејата и сите нејзини понатамошни форми и различни имиња, претставува организација која дејствува во илегала, од проста причина што условите во тоа време го налагаат тоа - Македонија била поробена. Како таква организација, ВМРО дејствувала со терористички акти во најразлични форми, како атентати, бомбашки напади, киднапирања, итн. За ВМРО и неговата историја, има доволно пишани факти и студии, па тука нема да навлегуваме во понатамошни дискусии, а тоа не е ни тема на оваа колумна. Во интерес на темата (определена од самиот наслов), само ќе го констатираме следново: По дефиниција, ВМРО е терористичка организација. Како таква, ВМРО е пример кој се изучува во светската литература за ваков вид на организации. Иако терористичка, што е условено од актите што организацијата ги превземала и ги определила јасно и концизно во своите статути и устави, сепак, ВМРО е света организација за секој македонец, од проста причина што основната цел на нејзината борба е слободна и независна Македонија.

Од друга страна, пак, партијата ДПМНЕ, е политичка организација, основана во слободна Македонија, во периодот во кој Македонија е дел од Југославија, непосредно пред нејзиниот распад. Набргу потоа, Македонија е независна и самостојна република. Независно од тоа како биле третирани оние македонци кои продолжиле да се борат за македонската кауза во рамките на Југославија, Македонија сепак била оформена како држава. Иако, ако подобро се размисли и анализира, Македонија и денес после 27 години независност, не може да кажеме дека е слободна, а не е ни цела! Сепак, тоа е друга тема за дискусија.

Темата на оваа колумна е едноставна: ВМРО vs ДПМНЕ. Првата е револуционерна организација, втората е партија. Се чини дека во оваа реченица е јасно кажано се. Сепак, неопходно е малку да додадеме дополнителни образложенија. Не може една политичка партија, себе си да се смета за наследничка на револуционерна организација, па уште и да се именува со истите букви. Дури и да станува збор за истите индивидуи, кои што биле членови на ВМРО и спроведувале терористички акти, доколку овие индивидуи се решат да стапат на политичка сцена, тие стануваат членови на партија, а тоа е сосема различно. Да биде иронијата уште поголема, денешните членови на партијата ДПМНЕ, ниту биле дел од ВМРО, ниту пак имаат потенцијал и капацитети да бидат револуционери. Дека тоа е така, денес покажуваат фактите, а нели, пред фактите и боговите молчат. Имено, да се биде револуционер, тоа е идеологија всадена длабоко в срце, и вгнездена цврсто во разумот на револуционерот. Во овие 27 години независна Македонија, имаше многу периоди кои ја загрозија уставноста и слободата на Македонија. Низ повеќе наврати имаше такви ситуации (денес уште повеќе има) во кои вистински револуционери не би се поколебале ни за миг, а да не сфатат дека е загрозена татковината и дека е потребно да се превземат акти (и терористички, се разбира) за да се воспостави контрола над непожелните состојби. Сведоци сме дека такви акти вооптшо не се случија, а тоа пак покажува дека денес, во нашата Македонија не постојат револуционери!

Од фактите толку, да се вратиме на темата. За жал, денес ќе видиме како членови на оваа партија (ДПМНЕ) се поистоветуваат со револуционерните дејци од ВМРО. Смешно, трагично, патетично. Во интервју за ТВ медиум, во периодот пред фамозниот конгрес на оваа партија, нејзиниот член Филип Петровски изјавува дека шести пат ќе учествува на конгрес и со тоа се изедначува со Тодор Александров по број на учества на конгреси. Да нема забуни, интервјуто може да го погледнете и сами, тука. Патетиката во оваа изјава е повеќе од очигледна, а преку овој пример јасно се гледа како членовите на ДПМНЕ со огромно задоволство и без трошка срам, се поистоветуваат себеси со револуционери. Ајде да речеме и дека е така, тогаш, почитуван господине Филип, каков сооднос имаш, споредено со Тодор Александров, во поглед на бројот на извршени атентати, терористички акции, бројот на членови во твојата револуционерна дружина или чета, бројот на испукани куршуми, бројот на блиски средби со смртта, итн. ?

Одговорот на тоа прашање е повеќе од очигледен, а со самото тоа веќе и станува појасно која е разликата од ВМРО до ДПМНЕ. Има уште многу други членови од партијата кои би можеле да се наведат како пример. Сашо Мијалков се покажа како добар бизнисмен, за тоа впрочем учел и школо. За патетиката на Груевски и сите негови порази, можеби е подобро и воопшто да не дискутираме.


Конечно, да резимираме. ВМРО е револуционерна организација. Во неа членувале родољубиви македонци, интелектуалци и револуционери. ДПМНЕ е политичка партија. Во неа членуваат политичари, квази-интелектуалци. Зошто квази? Па затоа што вистински интелектуалец би бил свесен дека политичката партија во која што членува не може да ја поистовети со револуционерна и терористичка организација, а и самиот себе не може да се поистовети со револуционер, кога наместо кама и револвер, со себе носи пенкало. Со такво пенкало, во 2001-ва година беше потпишана капитулацијата на првата модерна и независна Република Македонија, во нејзиното најсвето место, Охрид. Чисто за споредба, и Гоце Делчев беше интелектуалец, но носеше и револвер. Од него испукал небројани куршуми за татковината, од куршум и загина. Како ќе завршат нашите денешни политички маскоти, останува да видиме. Едно е сигурно, нивните сметки се дебели, а во нив нема ни „Р“ од револуционери!



Да живее Македонија!